Rozdział 2. Po drugiej stronie świata....

Witam moi drodzy :D jak tam w szkole,po wakacjach? :D jak widać dodaje nowy rozdział ;3 (w końcu xd) jednak klasa maturalna daje w kość xD mam nadzieję,że spodoba wam się rozdział i intro,które stworzyła moja koleżanka z klasy,której serdecznie dziękuję i pozdrawiam :D a was zapraszam na rozdział :D

Biegłam cały czas...Czułam,że ktoś mnie goni,chce posiąść mnie na swoją podwładną,gdzieś coś w moim umyśle,kazał mi się zatrzymać,lecz nie mogłam...Siła mózgu była niczym,w porównaniu,do siły nóg.
-Stój!-usłyszałam,w końcu krzyk za sobą...Czyj? Był czymś pomieszanym,pomiędzy mężczyzną,a mroczną istotą z zaświatów.Jakoś nie miałam ochoty sprawdzać gdy nagle...Zatrzymałam się,odwróciłam się i ujrzałam wysoką postać w czarnej pelerynie,nie wiem jak,ale zaczęłam do niego iść krokiem,jakby mi ciało od pasa w dół zdrętwiało i go nie czułam. W końcu stanęłam blisko postać tak,że widziałam jego twarz...Był  blady jak śmierć,oczy miał duże i blado fioletowe,gęstą czuprynę,w kolorze granatowym,dość duże jasnoróżowe usta,a jego twarz wyglądała jak idealnie dopracowana rzeźba,w muzeum,z paroma mankamentami jak pieprzyk,na prawej skroni,czy blizna przechodząca od czoła do linii żuchwy. Patrzyłam na niego jak w transie-Teraz zamkniesz oczy zapadając w sen budząc się  wtedy kiedy usłyszysz mój głos rozumiesz?-słyszałam jak mówi,ale nie otwierał ust...Jego głos dudnił mi w głowie do momentu gdy moje powieki nie zrobiły się ciężkie....

Kilka dni później

-Obudź się-natychmiastowo na dźwięk tego głosu usiadłam na łożu na,którym przebywałam.Rozejrzałam się dookoła,i oniemiałam...Byłam,w wielkim pokoju z czarnymi ścianami,na których widniały czerwone i złote namalowane róże,na podłodze leżała złota wykładzina,meble były w kolorze czarnym,ze złotymi wstawkami przykładowo gałkami w komodach z szufladami,lub nogami przy stole i krzesłach. Na szafce obok łoża,które było wielkie i białe z czerwonymi zdobieniami,stał świecznik ze świecami,jako jednym źródłem światła,przez co pokój był strasznie ciemny

-Jestem w domu publicznym?-zapytałam przygryzając wargę

-Nie-odpowiedział szorstki głos,spojrzałam,w stronę źródła dźwięku,i ujrzałam tego samego chłopaka co w...lesie? na mojej jawie? czymś takim-Jesteś,w pałacu w North Roslya,w siedzibie Rosskillienów.

Na same te słowa zaczęło mi się chcieć śmiać...Jasne jestem w nieistniejącym miejscu...Hah Ros

-Jasne,jasne,a ty to?-zapytałam odrzucając kołdrę 

-Jacob Rosskillien-warknął mężczyzna patrząc na mnie z wściekłością

-Jacob? Ten ze "Zmierzchu"? Wyjesz do księżyca? Masz futro? Czeszesz je? Ganiasz czasem swój ogon,gdy nikt nie patrzy?-zaczęłam pytać kpiąco,gdy ten zza pasa wyciągnął sztylet przystawiając mi go do gardła...Wtedy zrozumiałam,że naprawdę się boję,a on nie żartuje.

-Zamknij się,w końcu,albo rozpłatam cię,a z twojego gnijącego ciała zrobię miskę,dla psów-syknął,przełknęłam głośno ślinę powstrzymując łzy
-P...Przepraszam-wydukałam gdy ten schował sztylet,wstałam z łóżka rozglądając się po pokoju-Tak na marginesie to gdzie jest moja przyjaciółka? Taka wysoka,brązowe włosy
-W South Roslya,w królestwie Yaskillien,mój brat William przebywa z nią i z tego co wiem jest bezpieczna-odpowiedział stając za mną.Patrzyłam na nasze odbicia w lustrze.W porównaniu ze mną był bardzo wysoki,i szeroki w ramionach,jak na faceta przystało. 
-Dziękuję-odpowiedziałam odsuwając się,na co on chwycił mnie za nadgarstek i praktycznie rzucił w ścianę,nie rozluźniając uścisku na rękach.Poczułam jak serce szybko mi bije,a oddech traci swój rytm...
-Masz coś co nie należy do ciebie-szepnął chrapliwym głosem zbliżając usta do mojej szyi.Nie czekając na moją odpowiedź rzucił mnie na łóżko przygniatając nogą moje unieruchamiając moje ręce poprzez zaciśnięcie  dłoni na nich.Czułam się jak nic,gdyż coś mi mówiło,że to jest dobre,że mam leżeć i nie wiercić się,nie bronić,bo to co robi Jacob jest dobre...Co najgorsze nie mogłam zaprzeczyć-I nie błagaj o to.
Wypowiedziawszy owe słowa,zerwał mój łańcuszek z czerwoną różą,puścił mnie,wstał i wyszedł z pokoju jak gdyby nigdy nic...Ja odzyskałam swoją wolę.Chciałam biec za nim,krzyczeć by oddał,mój naszyjnik.Co to w ogóle za człowiek? Zastanawiałam się czy iść za nim czy nie-coś mnie podkusiło,by ruszyć się za nim.Wyszłam więc z pokoju na pusty kamienny,zimny korytarz zatrzymałam się,gdy zobaczył portret Arii i blondyna...Był on wyższy od niej,umięśniony jak Jacob. Oczy miał jakby złote,ubrany był w garnitur,z wysokimi czarnymi skórzanymi butami i płaszczem... Przedziwny strój

-To mój brat William-usłyszałam za sobą głos Jacoba

-A co robi tu moja przyjaciółka?-warknełam

-Żyje z nim po drugiej stronie wymiaru-odpowiedział beztrosko

-Co masz na myśli? 

-O audiencje poproś później-warknął odchodząc

-Jaka audiencja?! Jesteś chamski i tyle!-wrzasnęłam za nim,nagle nad moją głową pojawiła się szara chmura,a na mojej szyi pojawiła się kobieca dłoń

-Chodź tu do mnie

Ten głos....Przecież to...

Rozdział 1. Zakazany

-Pośpiesz się!-pisnęłam rozglądając się nerwowo po pustym ciemnym szkolnym korytarzu
-Już daj mi chwilkę,muszę rozpracować ten cholerny zamek-mruknęła siłując się z wsuwką do włosów. 
W sumie to mogę wyjaśnić o co chodzi. Nazywam się Rosalia Killien mam 18 lat,a osoba,która bawi się w szpiega to Ariana Yaskillien i również ma 18 lat.Jesteśmy przyjaciółkami od 15 lat-jak to możliwe? Proste spadnij z huśtawki dostań łopatką od jakiejś dziwnej dziewczynki w czoło i masz murowaną przyjaźń na wieki.Nasza znajomość rosła co roku i dalej rośnie. We dwie mieszkamy w Roslya,lecz ja pochodzę z Londynu,a Aria jest stąd.Pewnie wielu z was zastanawia się co to do cholery jest Roslya? Już tłumaczę,jest to mała nieznacząca w świecie mieścina słynąca głównie,z róż posiadających silne właściwości lecznicze,ale wielu po ich zastosowaniu umierało więc coś kiepsko tym kwiatkom idzie w leczeniu.Obecnie próbujemy włamać się skryty szefa archiwum w Roslya,by z czeluści wyciągnąć jedyny tom mangi opowiadający historię naszej mieściny. 
-Puściło to cholerstwo!-krzyknęła Ariana unosząc ręce do góry,przerażona zasłoniłam jej usta dłonią
-Cicho,bo ktoś nas usłyszy-pisnęłam rozglądając się
-Panikujesz i tyle-dziewczyna przewróciła oczami zabierając moją rękę,zaczynając grzebać w szafce-A teraz zluzuj gacie,bo mam kod-wyprostowała się machając kartką przed moimi oczami.
-No dobra chodź-tupnęłam parę razy w miejscu zaciskając pięści.Dziewczyna zamknęła szafkę i wyszłyśmy z gabinetu pana Dark,i ruszyłyśmy szybko w stronę wielkich drzwi prowadzących do zakazanych ksiąg-trochę jak w Harrym Potterze-Dział Ksiąg Zakazanych
-Ros...Ty wpisz ten kod-mruknęła Ariana podając mi kartkę stając przed stalowymi drzwiami z panelem z cyframi i ekranikiem,by wpisać kod.Przeskanowałam wzrokiem puste archiwum.Było wielkie,biel ścian w nocy świeciła szarością,podłoga była śliska,i równie w kolorze ścian,sufit był zrobiony z grubego szkła,przez który przebijał wielki księżyc oświetlając nam drogę.
-Czemu ja? Jak pomylę,rozlegnie się alarm i nas zapuszkują,a przypominam ci mamy 18 lat i będą nas sądzić jak dorosłych-szepnęłam zbliżając palce do przycisków
-Nie pomylisz stukaj i nikt nas nie złapię,wysadziłam system i kamery nie działają-Ariana przygryzła nerwowo wargę
Drżącymi rękami zaczęłam wystukiwać kombinację cyfr: 8-9-0-1-7-0-0-0-6-4-3.Na ekranie pojawił się zielony napis: Code Accepted.Spojrzałyśmy się na siebie z uśmiechem i weszłyśmy do środka.
-Kiepska ochrona,jak do magi zakazanej przez świat-zachichotałam patrząc po pomieszczeniu.Nie było w nim nic prócz podestu z dużą księgą.Podeszłyśmy do niej przyglądając się uważnie
-Nie wygląda jak typowa manga,tylko jak Wielka Zła Księga Straszliwości-szepnęła Ariana otwierając swoją torbę,wyciągnęła dłonie po księgę i schowała ją do środka zapinając suwak. Wycofałyśmy się z pomieszczenia,zrobiłyśmy zdjęcie kartki z kodem,oddałyśmy ją i jak gdyby nic,wybiegłyśmy z archiwum w stronę wschodu,gdyż tam miałyśmy swoje obozowisko od małego. Gdy dobiegłyśmy zaczęłyśmy się śmiać
-Było gorąco-odparłam siadając na trawie
-Dokładnie-pokiwała głową wyciągając księgę z torby-Gotowa Ros?
-Gotowa Ari-dziewczyna otworzyła księgę i ku naszym zdziwieniu środek wyglądał jak manga.Na stronie tytułowej widniał napis,który przeczytałyśmy we dwie na głos: "Gdy świat otuli ciemna kołdra nocy,do łask powróci nieśmiertelny ród Rosskillienów. Tylko godni mogą ich przywrócić,by stawili czoło tajemnicą nie odkrytym i tym przeklętym" 
Po przeczytaniu,rozpętała się burza,a w oddali usłyszałyśmy syreny policyjne.
-Znaleźli nas-pisnęłam cicho wstając za Arianą na równe nogi 
-To nie możliwe-mruknęła dziewczyna tuląc księgę do siebie.
-Ariana Yaskillien i Rosalia Killien wiemy,że tu jesteście wyjdźcie i oddajcie księgę,a konsekwencje kradzieży nie będą tragiczne-usłyszałyśmy głos wołający nas z oddali.Stałam jak wryta,nie zauważając,że Ariany nie ma obok mnie.Przerażona zaczęłam się cofać,gdy poczułam,że na kogoś wpadłam,nie zdążyłam się odwrócić,gdy mój świat spowił mrok....

*************************
I tak o to przeszliśmy przez 1 rdz :D Mam nadzieję,że spodobał się wam :D po boku dodałam zakładkę: Encyklopedia Wiedzy,gdzie znajdziecie całą historię umieszczoną w księdze,skradzioną przez dziewczyny. Do zobaczenia w następnym rozdziale już niedługo :D

Prolog

Gdy wszystko idzie jak należy,zawsze znajdujesz pod 

swoimi stopami przeciwności,z którymi się nie zgadzasz...

W tym przypadku,który Ci zaprezentuję zrozumiesz,że nie zawsze 

tak jest... Spotkasz się tu z nieprzewidywanymi 

zdarzeniami,które odwrócą twój świat do góry nogami.Mogę ci
pokazać mój przyjazny świat i wprowadzić 

cię w historię,która zdarzyła się tu naprawdę,ale

jest jeden warunek musisz mi zaufać i nie możesz

zawrócić jeśli zdecydowałeś się

zaufać mi ...Chwyć mnie za rękę

i ruszajmy w podróż

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.